کمبود اعتماد به نفس در نبود سمعک

تجهیزات کمک شنوایی مختلفی دردسترس می باشند، شامل:
 تقویت کننده های شخصی (personal amplifiers)، که وسایلی این لینک کوچک و قابل حمل هستند که بانیروی باطری کارمی کنند ومی توانند درارتباطات رودررو وهم چنین به عنوان سمعک های تلویزیونی به کار روند. این وسایل ضرورتا به عنوان سیتم های تقویت کننده کلی عمل می کنند وممکن است تاحد 50dB بهره فراهم کنند. برخی ازاین وسایل دارای تاکید high F هستند. زمانی که این تجهیزات به یک میکروفون کنترل ازراه دور (سیمی یا بی سیم) مجهزباشند، درکاهش اثرات نویز زمینه روی درک پیام موثرند.

 تکنولوژی ارتباط ازراه دور (Telecommunication)، همانند تلفن های تقویت کننده ومتنی. تقویت کننده های تلفن ممکن است به شکل های زیرموجود باشند: 1)تلفن های سخت افزاری (self-contained)، 2)تقویت کننده های با رسیورسیمی (in-line) 3)تقویت کننده های وصل شده به رسیورتلفن. تلفن های تقویت کننده سیمی وبی سیم ممکن است تاحد 55dB بهره فراهم کنند. برخی تلفن های تقویت کننده دارای ویژگی هایی مثل تاکید فرکانسی بالا یاپایین، ولوم کنترل، زنگ چشمک زن، صدای زنگ بلند، دکمه های بزرگ، گوشی های سازگاربا تله کویل وعملکرد چندحافظه ای می باشند. تقویت کننده های In-Line ممکن است تاحد 40dB بهره فراهم کنند وبرخی ازآنها به منظورشکل دادن به سیگنال تقویت شده مطابق باسلیقه شنونده، مجهزبه تون کنترل می باشند. درنهایت، تقویت کننده های قابل حمل که بوسیله یک بندلاستیکی بادوام به گوشی تلفن وصل می شوند، ممکن است تاحد 30dB بهره فراهم کنند. برای افرادی که سطح توانایی شنیداری شان مانع ازسودمندی کاربرد تقویت کننده شود، تلفن های متنی (TTYs، TDDs) موجودمی باشند. علاوه براین، کامپیوترهای شخصی ووسایل فرستنده متن، روش های پرطرفدار انتقال پیام های تایپ شده می باشند.

 سیستم های ارتباط گروهی وفردی مکان های بزرگ، مثل مدوله سازی فرکانس (FM) وسیستم های حلقه القایی وفروسرخ.

 سمعک های تلویزیونی (Television Aids)، که ازهردو تکنولوژی تقویت کنندگی ورمزگشایی استفاده می کنند. یکی ازانواع این وسایل تقویت کننده ازتکنولوژی فرکانس رادیویی (RF) استفاده می کند که سیگنال ها را به صورت وایرلس درطول مسافتی تا حد 300 feet انتقال می دهد. بعدازسال 1993 درامریکا زیرنویس بسته (CC) روی همه تولیدات تلویزیون موجود برای فروش که دارای لامپ تصویر13inch یابزرگترباشند، موجود می باشد.

 تجهیزات هشداردهنده (Alerting Devices)، که شامل محدوده ای ازسخت افزارهای الکتروتکنیکال مثل هشداردهنده های ساعت های زنگی، هشداردهنده های تلفن، هشداردهنده بینایی به صورت دود وهشداردهنده های زنگ درمی باشند. سیستم های حسی اکوستیکی، الکترونیکی یاالقایی به منظورفعال کردن این هشداردهنده های کمکی به کارمی روند.
منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%db%8c%d9%88%d9%86%db%8c%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86/

کاندیداتوری برای سمعک های کراس ساده
بیمارانی که ممکن است از فیتینگ سمعک کراس سود ببرند آن هایی هستند که دارای کم شنوایی یکطرفه هستند،جایی فروش سمعک اتیکن که افت در گوش ضعیف تر بسیار بالاست، بطوری که کمک کردن و تقویت آن،مفید و مثمرثمر نخواهد بود.گوش بهتر بایستی شنوایی طبیعی داشته باشد یا حداکثر افت فرکانس بالای ملایم داشته باشد.بیماران بطور منحصر به فرد از آن سود خواهند برد،اگر به طور مکرر نیاز به گوش دادن به سیگنال های رسیده از طرف گوشی که کم شنوایی دارد.مثلا راننده تاکسی را فرض کنید که باید گوش کم شنوایش به سمت مسافر باشد.
بیمارانی که دارای شنوایی نزدیک به سطح طبیعی فرکانس پایین و افت متوسط یا شدید فرکانس بالا در یک گوش باشند،که با افت غیر قابل کمک در گوش دیگرشان ترکیب شده است، اگر که هیچکدام از سمعک های مرسوم و یا سمعک بای کراس (BICROS)رضایت بخش نباشد،نیز می توانند از سمعک کراس سود ببرند(استفاده کنند).
این بیماران به قالب های غیرانسدادی نیازمندند تا از انسداد جلوگیری نماید (بخش5.3.2) اما به بهره قابل توجه فرکانس بالا نیاز دارند.یک سمعک کراس ممکن است تنها راه به دست آوردن بهره کافی بدون رخ دادن نوسان فیدبک باشد.برای این افراد از روش توضیح داده شده برای سمعک های کراس استریو(بخش16.1.3)نسبت به شیوه توصیف شده در این بخش،برای فیت کردن سمعک استفاده گردد.بیماران کم شنوای دو طرفه که باید به هر دو گوششان تقویت صورت بگیرد،برایشان رضایت بخش تر است که از سمعک های مرسوم بجای سمعک های کراس استفاده کنند.
اثر کم شنوایی در گوش بهتر روی موفقیت فیتینگ کراس مورد مناقشه است،احتمالا به این دلیل که سمعک های کراس عمدتا طبق روش مشخصه یک بیماری(an ill-defiened) تجویز شده اند.
جفلند(1979)به این نتیجه رسید که که هیچ ارتباطی بین افت و میزان استفاده از سمعک کراس وجود ندارد.بسیاری از محققان توصیه کرده اند که دستیابی به کیفیت صدای رضایت بخش با سمعک کراس آسانتر است،اگر گوش بهتر دارای یک افت فرکانس بالای ملایم نسبت به شنوایی طبیعی باشد.162،3536،732،905 این دیدگاه(مشورت) بایستی در سایه پیشرفت های جدید تکنولوژی مورد بررسی و مرور قرار بگیرد. تون کنترل قابل انعطاف و انعطاف پذیر،به طور خاص آن هایی که در سمعک های قابل برنامه ریزی در دسترس هستند،بهر ه ی لازمه را فراهم خواهند کرد و نه بیشتر ،تا به در یک smooth manner (روش بدون اشکال)در سرتاسر رنج فرکانسی وسیع دست بیاید.با استفاده از سمعک های قدیمی تر،فرد مجبور بود که بین بهره های خیلی زیاد در بعضی فرکانس هات وبهره ناکافی در حالت استراحت مصالحه(توافق= compromise) کند.

منبع :

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%d8%a7%d8%aa%db%8c%da%a9%d9%86/

تفکیک و ترکیب ادراکی اجزا طیفی
ارتباط بین اجزا طیفی باعث می شود اجزا طیفی را با هم ترکیب کرده و به صورت یک تصویر صوتی واحد درک کنیم این لینک یا اجزای طیفی را تفکیک کرده و چند تصویر صوتی را شکل دهیم. اجزای طیفی یا براساس ارتباط بسامدی (هارمونیک) یا براساس ارتباط زمانی با هم ارتباط دارند. تون ها توسط ابزارهایی مانند ویولن، ترومپت، و گیتار ایجاد می شوند و دارای بخش هایی هستند به صورت هارمونیک و یا نزدیک به هارمونیک باقی می مانند.
مهم ترین ارتباط زمانی در اجزای طیفی، همزمانی شروع اصوات است. وقتی یک جز از تون مرکب قبل از دیگری آغاز شود، از لحاظ درکی از بقیه ی تون ها تفکیک می شود. فاصله ی 500 ـ 300 میلی ثانیه میان شروع اصوات باعث مجزا شنیده شدن اصوات می شود. ارتباطات زمانی نقش مهمی در ادراک تفکیک و ترکیب اصوات دارند.
اثر تداوم شنیداری
چنانچه در حال گوش دادن به صدای موسیقی یا هر صدای دیگری باشیم و نویز زمینه، صداهای اصلی را پوشش دهد، همچنان صدا را به صورت پیوسته خواهیم شنید. شنوندگان استفاده ی پیچیده ای از اطلاعات زمینه ای، به منظور بازسازی اصوات پوشش یافته می کنند. برای اثبات این قضیه، یک لحن خاص به شنوندگان ارائه می شود که تون های مشخصی از آن با برست های نویز شدید جایگزین شده اند. شنوندگان تون های پوشش یافته را می شنوند بخصوص اگر تون های پوشش یافته از طریق محتوای موسیقی قابل پیش بینی باشند.
گروه بندی اصوات متوالی
در توالی تون ها، دستگاه شنوایی ارتباط بین تون ها ا استخراج کرده و از این ارتباط به عنوان کلیدهای طبقه بندی استفاده می کند. گروه بندی می تواند براساس زیر و بمی باشد. بر این اساس وقتی دو تون متوالی تفاوت زیر و بمی زیادی داشته باشند، شنوندگان دو لحن مجزا و موازی درک می کنند که یکی مربوط به بسامد بالا و دیگری مربوط به بسامد پایین است. اگر دو لحن دارای زیر و بمی یکسانی باشند، دو لحن به سختی از هم تمیز داده می شوند. گروه بندی می تواند براساس تمبر نیز باشد. وقتی به موسیقی گوش می دهیم می توانیم صداهایی که دارای تمبر یکسانی هستند از صداهایی که تمبر غیریکسان دارند تمیز دهیم. وقتی چند ابزار موسیقی با هم نواخته می شوند، گروه بندی براساس تمبر است حتی اگر ابزارهای مختلف دارای زیر و بمی متفاوت باشند.
منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%db%8c%d9%88%d9%86%db%8c%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86/

گفتمان: چیزی فراتر از جمله
چه در زمینۀ معنایی و چه در زمینۀ عملگرا، اطلاعات بیشتر اصطلاح گفتمان اشاره دارد به مجموعه¬ای از جملات که ارتباطی با یکدیگر دارند. سایر اصطلاحات مشابه شامل «متن» و «داستانسرایی» هستند. زمانی که مردم در تعامل زبانی ممتد با یکدیگر قرار می¬گیرند در حال گفتمان هستند. نامه¬ها، ایمیل¬ها، داستان¬ها، ارائه¬ها، جلسات، مناظرات، جلسات پیامکی و مکالمات رو در رو، همگی نمونه¬هایی از گفتمان هستند. هدف اولیه در چنین تبادلاتی برقراری ارتباط و انتقال اطلاعات است.
ما در این فصل سعی خواهیم کرد نمونه¬هایی از حوزه¬های مختلف گفتمان را ارائه کنیم که نشاندهندۀ اهمیت موضوع هستند. اصولی که در ساختار گفتمان دخیل هستند شباهت زیادی به یکدیگر دارند، چه در گفتمان نوشتاری (یک نامه) یا شفاهی (مکالمه) حوزه های مختلف گفتمان بعضی مواقع اشاره دارند به رفتارهای زبانشناختی خاص، برای مثال، شما با دوست خود متفاوت از استادان سخن می¬گویید. اگر شما بیش از یک زبان صحبت می¬کنید احتمالاً بخوبی می¬دانید که از کدامیک بهتر استفاده می¬کنید، بسته به طرف صحبت، موضوع مکالمه، دلیل تعامل و ... حوزه سخن گفتن همچنین روش ارائۀ برخی بخش¬های مشخص گفتمان را نیز دیکته می¬کند. برای مثال ، جلسۀ پیام کوتاه و یا نامه تجاری بایستی شامل اجزایی باشند که تمام کنندۀ مکالمه است. اما کلمۀ «ارادتمند» در پایان پیامک همانقدر که خلاصۀ آن در پایان نامۀ تجاری آورده شود عجیب است. موضوع سخن گفتن، مخاطبین، مفهوم آن و عملکرد آن میزان دانش لازم برای حضور موفقیت آمیز در سخن گفتن را تعیین می¬کنند. مدل جملات در متون کلاس فیزیک، کلاس بیسبال یا یک ارائۀ آواشناسی را در نظر بگیرید. واژه¬های به کار گرفته شده در هر یک ، متفاوت از دیگری است. خواندن موفقیت آمیز هر یک از این متون نیز به توانایی رمزگشایی این واژگان بستگی دارد و همینطور بستگی به آشنایی اولیۀ شما با زبان متخصصان آن حوزه دارد. بسته به میزان تخصص شما در هر یک از این حوزه¬های غیر زبانی، شما اطلاعات کمتر یا بیشتری را از یک متن فرضی به دست خواهید آورد.

منبع:

https://tehransafir.com/

درحوزه مشاوره غیرحرفه ای، دوتمایزمی تواند خرید سمعک زیمنس ایجادشود: مشاوره غیرحرفه ای می تواند شکلی
ازمشاوره اطلاعاتی یامشاوره سازگاری فردی باشد. مثال هایی ازمشاوره اطلاعاتی پیش ازاین ارائه
شد (یعنی عمل توضیح یابیان اطلاعات برای بیماران یاخانواده ها). مشاوره اطلاعاتی حائزاهمیت
است اما اغلب به طورضعیف انجام می شود؛ به طورکلی شواهدی نشان می دهند که بیماران تنها
حدود 50% ازچیزهایی که آزمایشگربه آنهامی گوید رامتوجه می شوند وتنها 50% این اطلاعات
رابه یادمی آورند. به عبارت دیگر، اگرمانسبت به این خطرآگاه نباشیم، تنها 25% ازمشاوره
اطلاعاتی ماممکن است موثرباشد و75%بقیه به هدرمی رود. هنگام انتقال اطلاعات، ادیولوژیست
بایدنسبت به آمادگی بیماربرای یادگیری خیلی حساس باشد. ماباید به یادآوریم که افرادهنگام آشفتگی
یاضربه روحی زیاد یاد نمی گیرند یا نمی فهمند، وبنابراین زمانی که بیماربرای مراجعه بعدی تلاش
می کند که اطلاعات نقل شده رابه یادآورد وبفهمد، مانیازداریم که کپی اطلاعات را با جزوات،
ویدئوها و... فراهم کنیم.
تمرکزاین فصل روی مشاوره سازگاری فردی می باشد. بیماران باید درطول روندجستجو برای
دریافت کمک شنوایی چه مراحلی راانجام دهند؟ وچطورما می توانیم دراین پروسه به آنهاکمک
کنیم؟عکس العمل های عاطفی وروانی بیمارنسبت به کم شنوایی چیست؟ وماچطورمی توانیم
درسازگارشدن نسبت به این عکس العمل هابه بیماران کمک کنیم؟ (Hint: مدل مشاوره
"help patients help themselves" رابررسی می کنیم). چون بیماران تنها نیستند،
بنابراین مادراین فصل به چگونگی تاثیرکم شنوایی بیماران روی روابط شان باهمسرشان واعضای
جامعه نیزتوجه می کنیم.
Update: بامعرفی دکترای ادیولوژی، تقریبا همه فارغ التحصیلان برنامه های آموزشی اکنون یک
دوره مشاوره رامی گذرانند یااینکه به طورفعال، آموزش مشاوره رادردوره های آموزشی دیگر به
اتمام می رسانند. دانشجویان برای حمایت ازبیماران درطول پروسه جستجوی کمک آماده می شوند،
واین روند دربخش بعد توصیف می شود.

منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%d8%b2%db%8c%d9%85%d9%86%d8%b3-

بررسی صورت گرفته روی 2266بیمار متوالی ادامه مطلب بااختلال تعادل که دربحث آزمون صندلی مطرح
شد، هم چنین می تواند برای تعیین درصدبیمارانی که درتست پوسچروگرافی (EquiTest)
ناهنجاربوده اند ومطالعه روی انواع بیمارانی که احتمال کسب نتایج پوسچروگرافی ناهنجاردرآنها
بیشتراست، به کارروند. به طورکلی زمانی که همه بیماران با نشانه های درگیری سیستم محیطی
مشخص شدند، تنها 30% تا 35% آنها درنتایج CDP، ناهنجاری نشان می دهند. با این حال یک گروه
4% تا 5% ازکل این جمعیت 2266 بیماروجود داشت که برای آنها دربین همه تست های ENG
وصندلی چرخان، تنها نتایج CDP ناهنجاربود. سن افراد دراین گروه بالای 65سال بود وشکایت
اصلی آنها عدم ثبات درایستادن یا راه رفتن بود. این بیماران هنگام خوابیدن یا نشستن مشکلی نداشتند
وهیچ احساسی ازسرگیجه یادیگرحرکات ناهنجارنیزنداشتند. این آماردرتوسعه معیارهای بحث شده
برای انجام CDP نقش مهمی دارند.
پروتکل های EquiTest جنبه های مختلف توانایی های کنترل وضعیت درحالت های سکون وحرکت
رابررسی می کنند. اگرچه جنبه های معین کنترل وضعیت لازمه فعالیت های راه رفتن می باشند،
وناهنجاری های معین کنترل وضعیت ممکن است باعث مشکلات حرکتی شود، اما پوسچروگرافی
نمی تواند به تنهایی برای ارزیابی اختلالات راه رفتن به کاررود. ارزیابی راه رفتن دارای مجموعه
کاملی ازپارامترهای مخصوص به خود می باشد و باید تحت مجموعه کاملی ازوضعیت های مختلف
آزمایش شود.
آزمون سازماندهی حسی
به طورخلاصه، SOT توانایی ایستادن به صورت ساکن وارادی درطول مجموعه ای از6 وضعیت
مشخص را ارزیابی می کند (شکل 20.12). درسه وضعیت اول باایستادن فردروی یک سطح دارای
اصطکاک کافی وبزرگترازسایزپا، اطلاعاتی که از سطح حمایتی پا فراهم می گردد، صحیح وبی
وقفه است. دروضعیت 1چشم ها بازاست درحالی که دروضعیت 2چشم هابسته است. دروضعیت 3،
محیط بینایی با الگویی که بوسیله حرکات نوسانی قدامی/خلفی بیمارتحریک می شود، حرکت می کند.
وضعیت های 1و2، آزمون رومبرگ اصلاح شده می باشد (یک آزمون بالینی کیفی می باشد که ثبات
بیمار رادرحالی که دروضعیت قائم ودست به سینه وباچشمان بازیا بسته قرارگرفته، بررسی می کند)
که درآن پاها همانند حالت عادی جداازهم قرارمی گیرند به جای اینکه به هم بچسبند. دروضعیت 3
،ناسازگاری بینایی وجود دارد، دراین وضعیت حتی اطلاعات بینایی صحیح نیزکمک قابل توجهی به
حفظ ایستادن ساکن نمی کند. دروضعیت 3 راهنمایی های بینایی اپتوکینتیک وfoveal درباره
موقعیت بدن درفضا نادرست است. وضعیت های 4،5و6 توالی مشابه سه وضعیت بینایی قبل رادنبال
می کنند اما سطح حمایتی نیزاطلاعات نادرستی را فراهم می کند. همانندحرکات محیط بینایی در
وضعیت 3،هنگام آزمایش دروضعیت های 4،5و6نیزحرکات نوسانی بیماردرسطح ساژیتال
(قدامی/خلفی) باعث تحریک حرکات سطح حمایتی به صورت چرخشی پیرامون یک محورموازی با
مفصل مچ پا، می شود. دراین صورت دروضعیت های 4،5و6 اطلاعات سوماتوسنسوری وحس
عمقی حذف نمی شوند، اما این اطلاعات خارج ازمحدوده کاربردی برای ثبات ایستادن قائم هستند
منبع:

https://tehransafir.com/

بنابراین زمانی که علائم حادبرطرف شدند، این لینک دارودرمانی
بیمارنیزباید قطع شود وفرد باید برای یک برنامه شخصی افزایش فعالیت که روند بهبود راترویج می
دهد، تشویق شود. برای اکثرافراد روند بهبود سریع وتقریبا کامل می باشد. دربرخی ازافراد ممکن
است علائم اختلال عملکرد وستیبولارتداوم یابند. این بیماران دارای علائم مزمن، کاندید برنامه های
رسمی توانبخشی دهلیزی هستند. به طورکلی برنامه های توانبخشی دهلیزی، فعالیت هایی براساس
نشانه های بیماری می باشند. به طورکلی عوامل کلیدی برای تصمیم گیری درباره اینکه آیا
بیماربرای انجام این قبیل تکنیک های مدیریت بیماری مناسب است ، براساس علائم کنونی بیمار می
باشد. جدول 20.1 خلاصه ای ازبیمارانی که برای برنامه های تعادل ووستیبولار مناسب ونامناسب
اند را ذکر می کند. منابعی که کارایی بالینی این نوع ازمدیریت به عنوان فرم اولیه درمان یادرادامه
روش های دارودرمانی یاجراحی راتوصیف می کنند، به طورقابل توجهی دردهه اخیرتوسعه پیدا
کرده اند. مقاله ای که حاوی خلاصه ای ازاین منابع می باشد نیزدردسترس می باشد. دریک توضیح
کلی، برنامه های توانبخشی تعادل ووستیبولار بهبودقابل توجهی دردرصدبسیاری ازبیماران با
شکایات تعادل وdizziness که سایرروش های درمانی برای آنها ناموفق بوده، را فراهم می کنند
(حدود 70%). بحث کاملتر درباره این روند مدیریت فراتراز این فصل است.
مطالعات آزمایشگاهی درباره عملکرد سیستم وستیبولار
درارزیابی بیماران باشکایات سرگیجه، گیجی، عدم تعادل یاترکیبی ازاین ها، آزمایشگرباید به دنبال
مشکلاتی فراتراز سیستم وستیبولارمحیطی ومرکزی باشد وارتباط آن با مکانیسم حرکتی چشم
رانیزبررسی کند. مسیرهای مختلفی درکنترل وضعیت مشارکت می کنندو تنها بخشی که به
طورمستقیم یا غیرمستقیم ورودی وستیبولار دریافت می کند باید هنگام ارزیابی مدنظرقرارگیرد.
علاوه براین، دراختلالاتی مثل میگرن واضطراب علائم ونتایج آزمایش بسیارمتنوعی ایجاد می شود،
بااین حال تشخیص اولیه این اختلالات باتاریخچه گیری ازبیمار وطرح یک سری سوالات
اختصاصی صورت می گیرد.

منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%db%8c%d9%88%d9%86%db%8c%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86/

گفتار : گفتار، مهم ترین نمود ارتباط کلامی است و یک ویژگی خرید سمعک فوناک صرف انسانی بشمار می رود. گفتار، جریان 3 تا 6 سیلاب در ثانیه است. جریانی از اصوات مرکب که ويژگي فركانسي و زماني متفاوت دارند. ویژگی آواهای گفتاری، بسته به موقعیت قرارگیری آنها در هجا، کلمه، عبارت یا جمله متغیر است(27). فرکانس اصلی با تعداد ارتعاشات تارآواها در واحد زمان، تعیین می شود. زیرا تارآواهایی که به فاصلۀ کمتری قرار دارند، نرم تر از تار آواهای دورتر هستند.
اصوات گفتاری، ویژگی سینوسی ندارند وهمواره هارمونیک هستند. فرکانس آنها مضارب صحیحی از فرکانس اصلی است. این هارمونیکها توسط اندامهای تولیدی گفتار (زبان، لبها، دندانها) فیلتره می شوند و در تولید اصوات گفتاری مختلف مشارکت می یابند و به سبب تغییر رزنانسی تارآواها، اصوات مختلف ایجاد می شود. بدین ترتیب هارمونیکهای اصلی هر فرکانس اصلی تقویت می شوند و دامنۀ هارمونیکهای کم اهمیت تر کاهش می یابد. فرمنتهایی که مرتبط با قلل اصلی طیف گفتارهستند، دراثر این فیلترینگ تشدید می شوند. بنابراین اصوات گفتاری توسط طیف فرکانسی فرمانت اول، دوم یا سوم مشخص می شوند .
واکه : واکه ها اصوات پریودیک گفتارهستند که در لحظاتی از زمان، توزیع انرژی یکنواختی در طیف صوتی دارند . کم فرکانس¬ترین و شدیدترین بخش یک مجموعه¬ء صوتی را تشکیل می دهند. طنین یا زیر وبمی صدا توسط واکه¬ها دریافت می¬شود .
همخوان : اصوات غیرپریودیک گفتار هستند که به دلیل اینکه طیف فرکانسی وسیع و زمان تولید بسیار کوتاهی دارند و از نظر مکانیسم تولید سایشی و یا انفجاری هستند به عنوان اصوات غیر مدوله یا غیرپایدار بشمار می¬روند. تمایز و درک گفتار مبتنی بر همخوانهاست .

منبع :

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%d9%81%d9%88%d9%86%d8%a7%da%a9/

- سرعت (نرخ) کاهش شنوایی بعنوان یک نتیجه ی مواجهه همیشگی با سروصدا در کلینیک شنوایی تهران صفیر طول مواجهه ی 10 تا 15 سال اول بالاترین مقدار را دارد و با افزایش آستانه ی شنوایی کاهش می یابد این موضوع در تضاد با کاهش مرتبط با پیری بوده که در طول زمان شتاب می گیرد.
- بعضی از شواهد علمی اشاره می کنند که گوش هایی که در گذشته در معرض سروصدا بوده برای مواجهه با سروصدای آینده حساس نیستند و اینکه کاهش شنوایی ناشی از سروصدا هنگامیکه مواجهه ناپیوسته باشد،پیشرفت نمی کند.(در بیش از آنچه که از افزایش تغییرات آستانه مرتبط با پیری انتظار می رود).
- در تهیه یک تاریخچه از مواجهه با سروصدا، پزشک بالینی باید به خاطر داشته باشد که در یک کاهش شنوایی ناشی از سروصدا، برای افزایش چشمگیر به همراه مواجهه ی همیشگی بالاتر از dBA 85 برای یک میانگین وزنی زمانی 8 ساعته در نظر گرفته می شود.بطورکلی مواجهه پیوسته با سروصدا در طول سال های زیاد، نسبت به مواجهه ی منقطع و غیرپیوسته با سروصدا که به گوش اجازه می دهد که فرصتی برای استراحت داشته باشد،آسیب رساننده تر است.به هرحال مواجهه کوتاه با سطوح بسیار بالای سروصدا در محل کار مثل ساختمان سازی یا تیراندازی می تواند باعث ایجاد کاهش قابل توجهی شده و اندازه گیری برای تخمین اثرات سلامت چنین صدای متناوبی وجود ندارد. وقتی که تاریخچه ی مواجهه با سروصدا به استفاده از وسایل حفاظتی شنوایی اشاره می کند پزشک بالینی باید به خاطر داشته باشد که تضعیف (کاهش) واقعی ایجاد شده بوسیله محافظ های شنوایی در بین افراد بسیار متفاوت می باشد.

منبع :

https://tehransafir.com/

تهدیدی نسبت به تصورفرد ازخود (Self-Concept)
درواقع تنها 20% ازجمعیتی که استفاده ازسمعک برای آنها مفیدمی باشد، تهران صفیر آن رافراهم می کنند وازآن
استفاده می کنند. هنگام پرسش از80% باقیمانده، آنها نگرانی های ظاهری مربوط به سمعک را به
عنوان دومین نگرانی بعدازقیمت سمعک ابرازکردند. نگرانی های مربوط به ظاهربرای بیماران به
چه معناست؟ نگرانی درباره اینکه ظاهریک فردممکن است چگونه به نظربرسد؟ بعداز همه اینها،
سمعک ها ازنظرافراد فقط قطعات پلاستیکی والکترونیکی هستند. بااین حال، یک تغییر غیرارادی
درچگونگی ظاهریک فرد (تصویربدن)، نشان دهنده یک تهدید خیلی واقعی برای مرکز وجود روانی
ما یعنی self-concept مامی باشد.
Self-Concept یک فرد به عنوان درک ویژگی ها، رفتارها، توانایی ها وماهیت اجتماعی یک
فردتعریف می شود؛ یعنی روشی که ماخودمان راتوصیف می کنیم. افراد درابتدا به پیام های داده
شده توسط مربیان وپرورش دهندگان برای تعریف خودشان وابسته اند (من دوست دارم/من دوست
ندارم؛ من می توانم/من نمی توانم؛ من یک فردشایسته هستم/من یک فردشایسته نیستم). باگذشت
زمان، افراد برای خودشان تصمیم می گیرند که چطور self-concept شان رابوسیله بافتن تجربیات
افزاینده زندگی به صورت یک پرده نقش دارتوسعه یافته تعریف کنند. این پرده، میزان زیادی
کارسخت،همراه بانگرش های بدست آمده ازطریق کوشش ها، اشتباهات وموفقیت ها رانشان می دهد.
Self-concept به عنوان یک دارایی شخصی ضروری یعنی مرکزشخصیت یک فرد، توصیف
شده است.
زمانی که ما اهمیت self-concept یک فرد رادرک کنیم، دراین صورت پذیرفتن اینکه احتمال
نیازبه تغییر self-concept برای یک فردخوشایند نیست، برای ماراحت می شود؛ درحقیقت، اگراین
تغییر به عنوان یک تغییرمنفی درک شود، دراین صورت فرد با آن مخالفت می کند. زمانی که
مادرابتدا به بیماران اطلاع می دهیم که آنها درواقع دارای کم شنوایی می باشند، دراین زمان
self-concept آنها ("من یک فرد باشنوایی نرمال هستم") تحت حمله می باشد؛ هنگامی که مابرای
کمک به مشکل فرد استفاده ازسمعک رانیزتوصیه می کنیم (تغییرتصویربدنی فرد)، دراین حالت
حمله تشدید می شود. تعریف مجدد برای self-concept یک فرد ازتعریف "من یک فرد باشنوایی
نرمال هستم" به تعریف "من فردی هستم که نیازبه سمعک دارم" برای برخی بیماران ممکن است
نیازمند زمان زیاد وحمایت بسیارباشد.

منبع :

https://tehransafir.com/