کمبود اعتماد به نفس در نبود سمعک

یک راه برای این کار، فراهم کردن فرصتی برای بحث ومذاکره اینجا را کلیک کنید به منظور روشن کردن نگرانی های
فردمی باشد. مامی توانیم ازپرسشنامه های خودارزیابی ادیولوژیک موجود به عنوان ابزارهای
مشاوره، برای فراهم کردن این فرصت ها استفاده کنیم. این خودارزیابی ها نه تنها وسیله ای رابه
منظورتوصیف عکس العمل ها واحساسات زندگی باشنوایی آسیب دیده دراختیاربیمار می گذارد، بلکه
آنها می توانند به عنوان راهی برای پرش درمکالمات مشاوره نیزبه کارروند. برای مثال پرسشنامه
خودارزیابی ارتباط، پرسشنامه ای کوتاه است (10 آیتم) که نه تنهاشامل سوالاتی درباره وضعیت
های شنیداری می باشد، بلکه هم چنین شامل عکس العمل های فردنسبت به آنها به علاوه درک های
سایرافراد نسبت به ارتباط با آنهامی باشد. سوال 8 به طورعمدی شروع می شود: "آیا درمورد
شنوایی تان مسئله ای وجود دارد که شمارا آشفته می کند؟" اگربیمار نشان دهد که بااین مسئله موافق
است یا اینکه کاملا موافق است، دراین صورت ادیولوژیست می تواند بااین پرسش شروع کند "آیا
می توانی درمورد این پاسخ بیشترتوضیح دهی؟" ما تازمانی که به بیمار فرصت ندهیم که برایمان
توضیح دهد، نمی دانیم که درذهن اوچیست؛ خودارزیابی ها یک روش بی طرفانه وغیرتهدیدآمیز
برای فراهم کردن این فرصت می باشند.
راه دیگربرای کمک به بیماران مرحله 2و3 اشاره به موضوع آمادگی می باشد. بیماران ممکن است
به منظورحفظ آرامش درخانواده یا بنابه دلایل دیگر باپروسه جستجوی کمک موافق باشند، اما اقدام
واقعی برای تغییر تنها زمانی رخ می دهد که فرد برای آن آماده باشد. مقیاس ساده میزان آمادگی از
1-10 می تواند به طورواضح به ما نشان دهد که بیمار درچه موقعیتی قراردارد: "خانم Quigley ،
مانتایج آزمایش شمارا بررسی کردیم وآنها به مشکلاتی که شمادرابتداتوصیف کردید مربوط هستند.
توصیه من برای کمک به شما به منظوربهترشنیدن، تقویت دنیای شمابوسیله سمعک می باشد. قبل
ازاینکه ماکارمان را ادامه دهیم، من نیازدارم که اطلاعاتی رادر مورد شما بدانم، براساس یک مقیاس
از1 تا10 شمابه من بگویید تاچه میزان برای دریافت سمعک آماده اید؟ که دراین مقیاس، 1 نشان
دهنده این است که اصلاموافق نیستید و10 نشان دهنده آمادگی کامل می باشد."
پاسخ هاهمیشه جالب توجه هستند وگاهی اوقات مطابق باچیزی که ماپیش بینی می کنیم نیست.
اگرپاسخ ها درمحدوده 1تا7 قراربگیرند، مامی فهمیم که بیمارهنوز برای پذیرش سمعک دارای شک
وتردید ونگرانی های ابرازنشده می باشد. این نیازهاباید بررسی شوند! صرف وقت برای این
مکالمات به هدرنمی رود، زیراخیلی محتمل است که بیماران بااعمال توجه به مشکلات آنها راضی
شوند. همانطورکه Stone وهمکارانش این اصل را ارائه کردندکه "بیماران تقریبا هیچ وقت بدون
احساس قابل درک تغییرنمی کنند".
منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%aa%d8%b1%d8%aa%d9%88%d9%86/

یک راه برای این کار، فراهم کردن فرصتی برای بحث ومذاکره اینجا را کلیک کنید به منظور روشن کردن نگرانی های
فردمی باشد. مامی توانیم ازپرسشنامه های خودارزیابی ادیولوژیک موجود به عنوان ابزارهای
مشاوره، برای فراهم کردن این فرصت ها استفاده کنیم. این خودارزیابی ها نه تنها وسیله ای رابه
منظورتوصیف عکس العمل ها واحساسات زندگی باشنوایی آسیب دیده دراختیاربیمار می گذارد، بلکه
آنها می توانند به عنوان راهی برای پرش درمکالمات مشاوره نیزبه کارروند. برای مثال پرسشنامه
خودارزیابی ارتباط، پرسشنامه ای کوتاه است (10 آیتم) که نه تنهاشامل سوالاتی درباره وضعیت
های شنیداری می باشد، بلکه هم چنین شامل عکس العمل های فردنسبت به آنها به علاوه درک های
سایرافراد نسبت به ارتباط با آنهامی باشد. سوال 8 به طورعمدی شروع می شود: "آیا درمورد
شنوایی تان مسئله ای وجود دارد که شمارا آشفته می کند؟" اگربیمار نشان دهد که بااین مسئله موافق
است یا اینکه کاملا موافق است، دراین صورت ادیولوژیست می تواند بااین پرسش شروع کند "آیا
می توانی درمورد این پاسخ بیشترتوضیح دهی؟" ما تازمانی که به بیمار فرصت ندهیم که برایمان
توضیح دهد، نمی دانیم که درذهن اوچیست؛ خودارزیابی ها یک روش بی طرفانه وغیرتهدیدآمیز
برای فراهم کردن این فرصت می باشند.
راه دیگربرای کمک به بیماران مرحله 2و3 اشاره به موضوع آمادگی می باشد. بیماران ممکن است
به منظورحفظ آرامش درخانواده یا بنابه دلایل دیگر باپروسه جستجوی کمک موافق باشند، اما اقدام
واقعی برای تغییر تنها زمانی رخ می دهد که فرد برای آن آماده باشد. مقیاس ساده میزان آمادگی از
1-10 می تواند به طورواضح به ما نشان دهد که بیمار درچه موقعیتی قراردارد: "خانم Quigley ،
مانتایج آزمایش شمارا بررسی کردیم وآنها به مشکلاتی که شمادرابتداتوصیف کردید مربوط هستند.
توصیه من برای کمک به شما به منظوربهترشنیدن، تقویت دنیای شمابوسیله سمعک می باشد. قبل
ازاینکه ماکارمان را ادامه دهیم، من نیازدارم که اطلاعاتی رادر مورد شما بدانم، براساس یک مقیاس
از1 تا10 شمابه من بگویید تاچه میزان برای دریافت سمعک آماده اید؟ که دراین مقیاس، 1 نشان
دهنده این است که اصلاموافق نیستید و10 نشان دهنده آمادگی کامل می باشد."
پاسخ هاهمیشه جالب توجه هستند وگاهی اوقات مطابق باچیزی که ماپیش بینی می کنیم نیست.
اگرپاسخ ها درمحدوده 1تا7 قراربگیرند، مامی فهمیم که بیمارهنوز برای پذیرش سمعک دارای شک
وتردید ونگرانی های ابرازنشده می باشد. این نیازهاباید بررسی شوند! صرف وقت برای این
مکالمات به هدرنمی رود، زیراخیلی محتمل است که بیماران بااعمال توجه به مشکلات آنها راضی
شوند. همانطورکه Stone وهمکارانش این اصل را ارائه کردندکه "بیماران تقریبا هیچ وقت بدون
احساس قابل درک تغییرنمی کنند".
منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%aa%d8%b1%d8%aa%d9%88%d9%86/