جزء آواشناسی
هوشمندی تمام زبان های بشری این است که واحد های صدایی بی معنی را به شیوه قانونمند ترکیب کرده و واحدهای معنی داری می سازند. کلینیک سمعک تهران صفیر این قاعده در مورد زبان اشاره نیز صادق است. آواشناسی یک زبان بخشی از گرامر آن است که مشخص می کند یک زبان از چه واحدهای صدایی برای تولید کلمات استفاده می کند و اینکه این صداها چگونه با هم ترکیب می شوند. جزء آواشناسی دارای چهار نقش کلیدی است:
• فهرست آوایی زبان را تعیین می کند
• با استفاده از قواعد آواشناسی جزئیات قابل پیش بینی را اضافه می کند
• محدودیت های phonotactic را مشخص می کند
• مکملی برای عروض (prosody) است
فهرست واجی
فهرست واجی یک زبان مجموعه ای از واحدهای صوتی است که مشخصه آن زبان هستند. به این واحدها واج (phoneme) گفته می شود که بیان بازنمایی ذهنی اصوات هستند. واج ها تنها به طور غیر مستقیم با صداهای حقیقی که توسط گوینده تولید می شوند (یا نمادهای نوشتاری آن) ارتباط دارند. ما برای توصیف واج ها، به صداهای گفتاری که به آن مربوط می شوند اشاره می کنیم. زبان شناسان برای افتراق بین شکل ذهنی صدا (بازنمایی واجی) و شکل واقعی آن (شکل آوایی) به ترتیب از علامت های // و [] استفاده می کنند.
مثلا برای لغت pink: /pɪŋk/, [pʰı ̃ŋk]
تمام صداهای یک زبان نسبت سایر زبان ها شرایط یکسانی ندارند. برخی از آنها کلمه ای را از کلمه دیگر تمایز می دهند برخی دیگر تنها اشکال مختلف از تولید یک مفهوم ذهنی هستند. فهرست واجی یک زبان مجموعه ای از واج ها است که مشخصه آن زبان هستند، یعنی برای تمایز یک لغت از دیگری به کار می روند. و واج ها واحد های انتزاعی صدا هستند. این مفهوم با ارائه مثال بهتر درک می شود.
برای یک زبان بخصوص، یک جفت واج دارای توزیع تقابلی (contrastive) یا همپوشان هستند در صورتی که عوض کردن یکی از آنها با دیگری معنای متضادی ایجاد کند. جفت واژه ای که چنین ارتباط تقابلی دارند را minimal pairs می نامند. توزیع یک صدا مجموعه مکان هایی است که می تواند در آن ها قرار گیرد، اگر دو صدا در یک زبان واج های متفاوتی باشند، به نحوه توزیع آنها همپوشان گفته می شود. در انگلیسی لغات big و pig تنها در واج ابتدایی تفاوت دارند بنابراین /b/ و /p/ واج های متفاوتی هستند. یک جفت کلمه به طرق مختلفی ممکن است minimal pair باشند. این حداقل اختلاف ممکن است در جزء آغازین باشد (big و pig) یا همخوان انتهایی ( bid و bit ) یا ترکیبی از همخوان و واکه ( either و ether ) یا در مورد واکه ( heed و hid ).
منبع :
جزء آواشناسی
هوشمندی تمام زبان های بشری این است که واحد های صدایی بی معنی را به شیوه قانونمند ترکیب کرده و واحدهای معنی داری می سازند. کلینیک سمعک تهران صفیر این قاعده در مورد زبان اشاره نیز صادق است. آواشناسی یک زبان بخشی از گرامر آن است که مشخص می کند یک زبان از چه واحدهای صدایی برای تولید کلمات استفاده می کند و اینکه این صداها چگونه با هم ترکیب می شوند. جزء آواشناسی دارای چهار نقش کلیدی است:
• فهرست آوایی زبان را تعیین می کند
• با استفاده از قواعد آواشناسی جزئیات قابل پیش بینی را اضافه می کند
• محدودیت های phonotactic را مشخص می کند
• مکملی برای عروض (prosody) است
فهرست واجی
فهرست واجی یک زبان مجموعه ای از واحدهای صوتی است که مشخصه آن زبان هستند. به این واحدها واج (phoneme) گفته می شود که بیان بازنمایی ذهنی اصوات هستند. واج ها تنها به طور غیر مستقیم با صداهای حقیقی که توسط گوینده تولید می شوند (یا نمادهای نوشتاری آن) ارتباط دارند. ما برای توصیف واج ها، به صداهای گفتاری که به آن مربوط می شوند اشاره می کنیم. زبان شناسان برای افتراق بین شکل ذهنی صدا (بازنمایی واجی) و شکل واقعی آن (شکل آوایی) به ترتیب از علامت های // و [] استفاده می کنند.
مثلا برای لغت pink: /pɪŋk/, [pʰı ̃ŋk]
تمام صداهای یک زبان نسبت سایر زبان ها شرایط یکسانی ندارند. برخی از آنها کلمه ای را از کلمه دیگر تمایز می دهند برخی دیگر تنها اشکال مختلف از تولید یک مفهوم ذهنی هستند. فهرست واجی یک زبان مجموعه ای از واج ها است که مشخصه آن زبان هستند، یعنی برای تمایز یک لغت از دیگری به کار می روند. و واج ها واحد های انتزاعی صدا هستند. این مفهوم با ارائه مثال بهتر درک می شود.
برای یک زبان بخصوص، یک جفت واج دارای توزیع تقابلی (contrastive) یا همپوشان هستند در صورتی که عوض کردن یکی از آنها با دیگری معنای متضادی ایجاد کند. جفت واژه ای که چنین ارتباط تقابلی دارند را minimal pairs می نامند. توزیع یک صدا مجموعه مکان هایی است که می تواند در آن ها قرار گیرد، اگر دو صدا در یک زبان واج های متفاوتی باشند، به نحوه توزیع آنها همپوشان گفته می شود. در انگلیسی لغات big و pig تنها در واج ابتدایی تفاوت دارند بنابراین /b/ و /p/ واج های متفاوتی هستند. یک جفت کلمه به طرق مختلفی ممکن است minimal pair باشند. این حداقل اختلاف ممکن است در جزء آغازین باشد (big و pig) یا همخوان انتهایی ( bid و bit ) یا ترکیبی از همخوان و واکه ( either و ether ) یا در مورد واکه ( heed و hid ).
منبع :
ویژگی فی شیدینگ ابرو